آفساید



کله تراشها وقتی بیکار می شوند کله خودشان را هم می تراشند!

این هم تکمیل شده یک شعر آرشیوی!

بسی شـعر گفتم در اين بيست سال     به هنــــــــــگام ورزش٬ به وقت موال
پی افــــکندم از وزن کوهــــــــی بلند     ز سیل و سونامی نيابــــــــــــد گزند
چنـــــــــــان شعر گفتم که افراسياب     شهـــی بر زمين زد٬ برفت آسيـــاب
تهمــــتن به پيــــــــــــژامه ی راه راه     تفــــــــــــــأل بزد بر در مستــــــراح
زشــــعرم٬ بزرگــــــــان اهل تميــــــز     نمودنــــد یک من تــــــــــــره ریز ریز
یلـــی از یلان یل سیـــــــــــــــستان     به پــــــــــــــا خاست بر پایه داستان
خروشیـــد و جوشیـــــد و پشتک بزد     شـــکاف عظیمی به خشتک بــــــزد
یکی دســــت بر پیش و دیگر به پس!     سریعــــــــا روان شد به منزل سپس
به جایـــــی دگر در بلاد عــــــــــــرب     زشــــــــــعرم شتر کف نمود از طرب
گهی شیشه رقصــــــید و گه لامبادا     و لیکن به گل ماندم این قافیه! ای دادا
ز اشـــــعار من مــــوی بر فـــرق زال     بشـــــــــــــــد رنگ N-47  رویــــــال
خلاصه ز اشعـــــار سنـــــگین مــــا      هزاران مگــــس نفله شد در هـــــــوا
علـــی گفت: اه اه! قلــی گفت خاک     مامی گفــــت: ایول بر این شیر پاک!

   + آفساید ; ٦:٢٧ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/۱٠/٢٦
comment نظرات ()